لیزیک
یک روش جراحی است که در آن یک
فلپ که شامل اپیتلیوم قرنیه،
لایه ی بومن و استرومای سطحی
است تهیه می شود. این فلپ
قرنیه بلند می شود (کنار زده
می شود) و برداشت بافت با
لیزر اکسایمر انجام می گیرد و
سپس فلپ به سر جای خود
برگردانده میشود. سطح قدامی
قرنیه بسته به نوع عیب
انکساری بیمار و نوع برداشت
بافت با توجه به آن تغییر می
کند.
موارد مورد توجه در مورد
بیمارانیکه برای عمل جراحی
لیزیک ارزیابی می شوند ونباید
تجت عمل قرار گیرند:
توپوگرافی غیر طبیعی
قرنیه احتمال قوز قرنیه
فرم فراست و اکتازی.
آناتومی اربیت، پلک و چشم
که مانع عملکرد
میکروکراتوم و یا لیزر
فمتوسکند نشود.
مشکلات اپیتلیوم و یا
دیستروفی قشر پایه ی آن
که در این افراد بهتر است
PRK انجام شود.
احتمال بالای خطر تروما
به قرنیه به دلایل شغلی و
غیره.