صفحه اصلی > جراحی عیوب انکساری > لیزیک > تکنیک عمل


تکنیک عمل

 

تمام وسایل، باید قبل از عمل بررسی و کالیبره شوند. جراح باید مشخصات بیمار، چشمی که قرار است عمل شود و پارامترهای عمل که به کامپیوتر داده می شود را چک کند. در موارد آستیگماتیسم بالا و یا wave front باید چرخش سر بیمار و محور آن مورد توجه قرار گیرد. چون صحیح نبودن محور، می تواند آستیگماتیسم را افزایش دهد. به علاوه به دلیل cyclotorsion (چرخیدن چشم در حالت خوابیده نسبت به نشسته) بهتر است چشم در حالت نشسته علامت گذاری شود و ضمن عمل بر اساس ان علامت عمل انجام گردد. استفاده از ردیاب چشم (tracker)، یا حلقه فیکس کننده چشم، ممکن است باعث افزایش دقت عمل در موارد آستیگماتیسم گردد.
در روش اختصاصی، مطابقت کردن اطلاعات wave front با چشم بیمار هنگام عمل برای کسب نتیجه بهتر الزامی است. برای حصول این امر در برخی دستگاه ها اندازه گیری های wave front را در حالت نشسته در روی لیمبوس علامت گذاری می کنند و از این علامت ضمن عمل استفاده می شود. در برخی دستگاه ها با استفاده از علائم عنبیه و شناسایی آن ضمن عمل، تغییرات و چرخش چشم را خود تنظیم می کند. شناسایی wave front در آینده ممکن است بر اساس عروق صلبیه و شناسایی دینامیک باشد. تمام لیزرهای با هدایت wave front دارای سیستم ردیاب چشم برای محاسبه حرکت های کوچک چشم ضمن عمل می باشند.
چشمی که عمل نمی شود باید بسته باشد. برای هر بیمار باید وسایل استریل استفاده شود. چشم به طور موضعی بی حس می گردد و پوست اطراف و مژه چشم تحت عمل تمیز می شود و ایزوله می گردد و از اسپکولوم چشمی جهت باز نگه داشتن چشم به میزان مورد نیاز استفاده می شود. علامت گذاری روی قرنیه قبل از عمل باعث می شود بازگرداندن فلپ قرنیه به سر جای خود به خصوص در مواردیکه فلپ آزاد می شود راحت تر شود.
دستگاه مناسب میکروکراتوم یا لیزر فمتوسکند مناسب باید توسط جراح به کار گرفته شود. اگر از میکروکراتوم استفاده می شود جراح باید مراقب بالا رفتن فشار چشم به میزان مناسب برای هدایت میکروکراتوم باشد. سپس میکروکراتوم در امتداد قرنیه حرکت کرده و یک فلپ تهیه می کند. اگر از فمتوسکند استفاده می شود یک حلقه مکنده چشم را ثابت نگه می دارد که باعث مسطح شدن قرنیه می گردد و انرژی لیزر در این حالت اعمال می گردد. بسته به استفاده از میکروکراتوم یا لیزر فمتوسکند فلپ های متفاوتی تهیه می شود.
در جراحی لیزیک برای اصلاح نزدیک بینی و آستیگماتیسم باید مراقب ضخامت کافی مناسب باقی مانده ی زیر فلپ بود که همچنین جراح باید مراقب محور کوتاه اصلاح و اندازه مردمک بیمار باشد.
فلپ بلند شده و کنار زده می شود و باید بستر استروما و فلپ از نظر منظم بودن و اندازه معاینه شود.
اندازه گیری ضخامت مرکزی قرنیه در این زمان می تواند میزان ضخامت باقیمانده را مشخص کند. اگر ضخامت فلپ و استروما کافی بود می تواند لیزر انجام شود و اگر ضخامت باقیمانده ناکافی بود و یا بستر (زیر فلپ) نامنظم بود، لیزر نباید انجام شود و یا اگر فلپ نامنظم و خارج مرکزی بود باید از جراحی صرفنظر کرده و فلپ با کمترین دستکاری به سر جای خود بازگردانده شود و به آن اجازه ترمیم بدهیم .در بسیاری از موارد می توان جراحی در سطح را چند ماه بعد انجام داد. در برخی موارد برش مجدد و لیزر را چند ماه بعد میتوان انجام داد هر چند که می تواند منجر به عوارض جدی گردد.
برداشت توسط لیزر در بستر استروما همانند PRK انجام می شود و پس از آن فلپ به سر جای خود بازگردانده می شود و حد فاصل (فلپ و استروما) توسط محلول نمکی متعادل (B.S.S) شستشو داده می شود و از قرار گرفتن صحیح آن اطمینان حاصل می شود. پس از یک زمان کوتاه برای چسبیدن فلپ، اسپکولوم چشمی برداشته می شود که باید مواظب بود با قرنیه تماس پیدا نکند. قبل از ترخیص، بیمار باید معاینه شود تا از موقعیت قرار گرفتن صحیح فلپ اطمینان حاصل شود.

 

لیزیك چگونه انجام می گیرد؟

  • توسط قطره بی حسی چشمان شما بی حسی موضعی میشوند.

  • اطراف چشمان شما شستشو و استریل میگردد.

  • بر روی تخت دستگاه دراز میكشید.

  • یك چشم شما پوشیده میگردد و در چشم دیگر شما وسیله ای بنام SPECULUM قرار داده میشود كه با وارد كردن فشاری اندك پلكهای شما را باز نگه میدارد.

  • رینگ ساكشن(SUCTION RING) روی چشم شما قرار داده میشود تا چشم موقع برش دادن ثابت و محكم باشد. در این لحظه دید شما تار و كدر میگردد.

  • سپس توسط یك ابزار برنده خودكاری بنام میكروكراتوم (MICROKERATOME) یك لایه نازك بنام فلپ(FLAP) از قرنیه جدا میگردد.

  • فلپ كنار زده میشود و پرتوهای لیزر اكسایمر قرنیه را تراش میدهد. پزشك از شما میخواهد كه به یك منبع نور خیره شوید. (حداقل یك دقیقه) پرتوهای لیزر صدای كلیك مانندی از خود تولید میكنند و شما بوی موی سوخته به مشامتان میرسد.

  • دراین لحظه فلپ به محل اولیه خود برگردانده میشود.

  • تمام این مراحل برای چشم دیگر شما تكرار میگردد.

نتایج: در یک بازنگری کلی از 64 مطالعه ی منتشره درباره لیزیک از سال 2000، هفده مطالعه را می یابیم که بیان میکنند 75 تا 100 درصد (به طور متوسط 92%) از چشمهای نزدیک بینی و نزدیک بینی + آستیگماتیسم با یک دیوپتر اختلاف اصلاح شده اند. نزدیک بینی پایین و متوسط ضریب اطمینان بالاتری نسبت به نزدیک بینی بالا دارد. بررسی 22 مقاله نشان داد که به طور متوسط 94 درصد بیماران دید بدون اصلاح پس از عمل 40/20 (10/7) و بهتر پیدا می کنند. دید بدون اصلاح 40/20 و بهتر در 94 تا صد در صد (متوسط 98 درصد) افراد با نزدیک بینی پایین و متوسط و 76 تا 97 درصد (متوسط 89 درصد) افراد با نزدیک بینی بالا به دست آمده است. در سه مطالعه 94 تا صد در صد (99 درصد) افراد با نزدیک بینی + آستیگماتیسم به دید بدون اصلاح 40/20 و بهتر رسیده اند. در 25 مطالعه گزارش شده است که به طور متوسط 0.6 % (صفر تا 3 درصد) افراد با نزدیک بینی و نزدیک بینی + آستیگماتیسم کاهش دید دو خط و یا بیشتر در دید با اصلاح کامل داشته اند. (BSCVA) 

لیزیک در درمان دوربینی (شماره های بین 0.50 + تا 6.00 +) بر اساس گزارشات 86 تا 91 درصد (متوسط 88 درصد) موارد به 1D می رسند. این بیماران 94 تا صد در صد موارد دید بدون اصلاح 40/20 یا بیشتر داشتند. برای چشمهای دوربینی + آستیگماتیسم 88 تا 89 درصد (متوسط 88 درصد) موارد به اصلاح یک دیوپتر و 94 درصد موارد به دید بدون اصلاح 40/20 می رسند.

در بررسی جامع مقالات لیزیک در دو مقاله عنوان شد که در افراد با دوربینی و دوربینی + آستیگماتیسم 2 تا 5 درصد موارد (متوسط 3 درصد) دو خط یا بیشتر کاهش دید با اصلاح داشته اند.
اصلاح دوربینی توسط لیزیک در افراد با اصلاح بیش از حد نزدیک بینی عمل شده با لیزیک، با موفقیت استفاده شده است.
یک مطالعه نشان داد که لیزیک و PRK در درمان دوربینی از نظر سلامت (Safety) و موثر بودن (Efficacy) با هم قابل مقایسه اند (شبیه هم هستند) هر چند که PRK همراه با درد و ناراحتی بیشتر پس از عمل، نزدیک بینی اولیه بیشتر و تاخیر در ثابت شدن شماره چشم، نسبت به لیزیک می باشد.

اصلاح دوربینی با لیزیک در مقایسه با نزدیک بینی دارای برگشت بیشتر می باشد. علت آن هنوز مشخص نیست اما ممکن است افزایش رشد (هیپرپلازی) اپیتلیوم یکی از علل باشد. علل دیگر می تواند شیفت طبیعی دوربینی به دلیل افزایش سن و باقی ماندن با اصلاح شدن کامل باشد. عوارض لیزیک در دوربینی همانند نزدیک بینی بیشتر در رابطه با فلپ می باشد. کراتومهای جدید ما را قادر می سازد که فلپ های بزرگتر (9.5 میلی متر و یا بزرگتر) که برای اصلاح دوربینی مورد نیاز است تهیه کنیم. اما برداشتن فلپ نازک مشکل تر است و ممکن است همراه با خونریزی به دلیل عروق لیمبوس باشد. از دست دادن بهترین دید اصلاحی پس از عمل دوربینی با لیزیک یا PRK بیشتر از نزدیک بینی می باشد.

در یک مطالعه برای آستیگماتیسم مخلوط 95% چشمها به اصلاح یک دیوپتر و 94 درصد به دید 40/20 و یا بهتر رسیدند.

 

 

 

 

 

کلیه حقوق این سایت متعلق به دکتر هاشمیان می باشد.

طراحی و پیاده سازی توسط شرکت طب نگار